التهاب مثانه، عفونت مثانه ناشی از اجسام مختلف میکروبی است. مقاربت جنسی، مداخلات مجرای خروجی مثانه، تولد، مشکلات عصبی، سنگ مثانه و یا هر جسم خارجی در حضور مصرف آب کمتر، که باعث کاهش دفاع بیولوژیکی در برابر عوامب عفونی مثانه و توسعه التهاب آن می‌شوند گفته می‌شود. در دوران بارداری، به ویژه در خروجی باکتریایی قابل توجهی در ادرار (باکتریوری) زود تشخیص داده می‌شود. زنان در دوران بارداری و در حال حاضر در معرض خطر عفونت‌های دستگاه ادراری در آینده هستند و هرگونه عفونت باید بلافاصله شناسایی و درمان شود.

علائم این بیماری: شامل تکرر ادرار، احساس ادرار کردن فوری، سوزش در هنگام دفع ادرار، دفع ادرار در شب، احساس ناراحتی و درد در قسمت تحتانی شکم از علائم معمول هستند. بی اختیاری ادرار، فوریت در ادرار و ادرار خونی و تب از علائمی هستند که به ندرت مشاهده می‌شوند.

تشخیص: با تجزیه و تحلیل ادرار و کشت ادرار ساده با حضور عفونت می‌توان به نوع میکروبی که باعث ایجاد عفونت شده است پی برد.

درمان: درمان به وسیله آنتی بیوتیک برای از بین بردن میکروب شناسایی شده صورت می‌گیرد. با این حال، با در نظر گرفتن دوران بارداری وجنین در بیماران باردار به دلیل آسیب رسانی داروها باید داروی مناسب انتخاب شود. افزایش مصرف مایعات ،به ویژه توجه به بهداشت شخصی، تمیز کردن ناحیه تناسلی، درمان سنگ مثانه و دیگر مشکلات ادراری، ترشحات واژن و در صورت عفونت، درمان آن؛ از راههایی است که به درمان سریعت آن کمک خواهد کرد. علاوه بر این اقدامات به طور کلی، انجام آزمایش ادرار در دوران بارداری و پیگیری آن توصیه می‌شود.


سیستست بینابینی
درد مزمن لگن و محدودیت بیش از حد فعالیت‌های روزانه باعث ایجاد آن می‌شود.
تکرر ادرار، بی اختیاری در ادرار (ضرورت)، شب ادراری (ادرار کردن در شب)، است که توسط علل تماس جنسی از طریق درد مثانه و درد قسمت فوقانی مشخص می‌شود که یک بیماری التهابی مزمن ناشناخته است.
اگرچه دلایل روشنی برای بیماری‌های عفونی مانند خود ایمنی، آلرژی، استرس وجود دارد. اگرچه سن متوسط ابتلا به این بیماری 40 سالگی می‌باشد، در حدود 25% از بیماران شروع این بیماری در سن کمتر از 30 سالگی مشاهده می‌شود. علائم این بیماری می‌تواند شدید باشد و گاهی اوقات با توجه به کیفیت زندگی بیماران کاملا منفی باشد. سیستیت بینابینی زمان متوسطی بین 5-2 سال در بین بیماران پزشکان مختلف مشاهده شده است. تشخیص این بیماری به طور کامل به هوشیاری دکتر بستگی دارد. این بیماری را می‌توان با تصویر منحصر به فرد سیستوسکوپی تحت نظارت تشخیص داد. درمان توسط پنتوسان پلی سولفات، آنتی هیستامین‎‌ها، و داروهای ضد افسردگی انجام می‌شود.
ورود به مثانه با سیستوسکوپ را می‌توان با تزریق بوتاکس از طریق سوزن مخصوص درمان کرد. جراحی با حداقل تهاجم صورت می‌گیرد.


سیستیت ائوزینوفیلیک
اغلب در بیماران با سابقه آلرژی علت دقیق ناشناخته است. سوزش ادرار بی اختیاری ادرار (ضرورت)، هماچوری (خون در ادرار) و درد فوق عانه است. نفوذ ائوزینوفیلیک شامل دیواره مثانه ممکن است پاتولوژیک رخ دهد و هیدرونفروز تحت نطارت درآید. تصویر رادیولوژی تومورهای مثانه که باعث ضخیم شدن دیواره مثانه می‌شوند را نیز نشان می‌دهد. تصویر سفارشی را می‌توان با سیستوکوپی و گاهی اوقات این بیماری می‌تواند تصویر تومور را نشان دهد. آنتی هیستامین، داروهای ضد التهابی استروئیدی می‌توانند در درمان موثر باشند. خونریزی و جواب پزشکی TUR (برداشتن از طریق پیشابراه) امکان پذیر است. 70% از بیماران مبتلا به آسم، دیگر بیماریها مانند بیماری‌های خود ایمنی، رینیت، آلرژی را نیز دارا می‌باشند.

 

© 2016 - Op. Dr. Cem ÖZLÜK